Ο οπαδικός/κομματικός χουλιγκανισμός τζιαι τα καρκινογόνα κύτταρα της δημοκρατίας μας

Αρχίζω με τη ξεκάθαρη θέση μου στο δημοφιλέστερο θέμα συζήτησης στη Κύπρο τον τελευταίο μήνα.

Αρχή και τέλος του οπαδικού φανατισμού, του χουλιγκανισμού και της διαφθοράς του φούρπου στη Κύπρο είναι τα «κύτταρα της δημοκρατίας» όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται τα κόμματα μας.

Όποιος έσσιει σοβαρές ενστάσεις με το πιο πάνω θα χάσει το χρόνο του αν συνεχίσει να θκιεβάζει. Ας πάει να κάμει κάτι πιο δημιουργικό θκιαβάζοντας τις σχετικεές δηλώσεις του Άντρου, του Φούλλη, του Πλουτή, του Σοφοκλέους τζιαι της θύρας 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14…)

Πάμε ξανά:

Η σχέση σωματείων-κομμάτων είναι ένας βρόμικος ατέρμονας βρόχος αλληλοστήριξης:

Τα κόμματα στηρίζουν τα παραρτήματα τους στο φούρπο, για να πάρουν πίσω έτοιμους οπαδικούς, αρνούμενους να σκεφτούν μόνοι τους για το οτιδήποτε, ψηφοφόρους. 

Αν τζιαι το πιο πάνω εν αυτονόητο στον οποιοδήποτε, χρειάζεται να επαναλαμβάνετε όσο πιο συχνά γίνεται. Πάμε ξανά:

Τα κόμματα στηρίζουν τα παραρτήματα τους στο φούρπο, για να πάρουν πίσω έτοιμους οπαδικούς, αρνούμενους να σκεφτούν μόνοι τους για το οτιδήποτε, ψηφοφόρους.

Τζιαι δυστυχώς τούτη η στήριξη είναι εις βάρος της κοινωνίας μας:

Που τη μια παλάρουν άμεσα και έμμεσα, άκοπες λίρες στο φούρπο, που τη πούγκα του φορολογούμενου τζιαι που την άλλη, για να μεν παρεμποδιστεί η «εύρυθμη λειτουργία» του προαναφερθέντος ατέρμονα βρόχου, αρνούνται να ψηφίσουν την απαραίτητη νομοθεσία τζιαι εμποδίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας παρεμβαίνοντας στο έργο της εκτελεστικής κυρίως αλλά τζιαι της δικαστικής εξουσίας (αν καταφέρει τίποτε να φτάσει ως τζιαμέ).

Τζιαι δεν μιλώ μόνο για την υπόθαλψη του χουλιγκανισμού αλλά τζιαι για πολλά πιο σοβαρά εγκλήματα, οικονομικής κυρίως φύσεως (Σκοτεινές χορηγίες από πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα και εταιρείες, σκοτεινές χορηγίες από ημικρατικούς οργανισμούς, σκοτεινές χορηγίες από εταιρείες συμβαλλόμενες με το κράτος, ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και τόσα άλλα.)

Τζιαι τούτα ούλλα κάμνουν τα “in your face”, χωρίς να προσπαθούν να καλυφτούν. Χωρίς αιδώ.

Ένα κραυγαλέο παράδειγμα:

Είμαστε μια χώρα παττισμένη, που για να μεν πάμε εντελώς πουκάτω, εκάμαμε περικοπές που παντού τζιαι ζητούμε που τους πολίτες να κάμουν απίστευτες θυσίες. 

-Στο όνομα του παττίσματος επίαμε εργασιακά 50 χρόνια πίσω. 

-Στο όνομα του παττίσματος θα πουλήσουμε τους κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς τζιαι θα ιδιωτικοποιήσουμε τα πάντα. 

-Με δικαιολογία το περιορισμό των κρατικών εξόδων επεριορίσαμε την επιχορήγηση των υπόλοιπων αθλημάτων σε σημείο που να μεν μπορούν καν να λειτουργήσουν ή να διοργανώσουν τα πρωταθλήματα τους. Ακόμα τζιαι σε αυτά τα αθλήματα με Ολυμπιακή παρουσία. 

-Χωρίς να δόκουμε καμιά εξήγηση εσταματήσαμε την ουσιαστική στήριξη στον ένα μας αθλητή με ολυμπιακό μετάλλιο

-κλπ, κλπ

 Σε τούτη τη χώρα λοιπόν το άθλημα το οποίο μασά τη μερίδα του λέοντος από την χορηγία του κράτους στον αθλητισμό, ο φούρπος, χρησιμοποιεί τούτη τη χορηγία όχι για να αθληθεί ο κύπριος πολίτης (είτε σε υψηλό επίπεδο είτε σε επίπεδο αθλητισμού για όλους), αλλά για να ενισχύει οργανισμούς που το παίζουν όποτε τους συμφέρει Εταιρείες τζιαι όποτε εν τους συμφέρει Μη Κερδοσκοπικοί Οργανισμοί/Σωματεία.

Σε τούτο το άθλημα λοιπόν, όπως είπαμε, πρωταγωνιστούν ιδιωτικές Εταιρείες, οι οποίες απέδειξαν επανειλημμένα πως είναι διεφθαρμένες (πουλημένα παιχνίδια, προτροπή σε χουλιγκανισμό, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, κομματικά εξαρτημένες) τζιαι οι οποίες παροτρύνουν τους πελάτες τους άμεσα και έμμεσα, να προβαίνουν επανειλημμένα τζιαι με κάθε ευκαιρία, σε εγκληματικές ενέργειες, οι οποίες κυμαίνονται από πράξεις που εμπίπτουν στο κοινό ποινικό κώδικα (εγκλήματα κατά την ιδιωτικής περιουσίας) μέχρι και κακουργήματα (εγκλήματα κατά της ζωής).

Αν εμιλούσαμε για οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, με ανάλογη άμεση και ηθική ευθύνη, θεωρώ πως το λιγότερο που θα γινόταν θα ήταν να το κλείσουν, να το μπαγλαρώσουν, να του καταλογίσουν ευθύνες τζιαι να το καλέσουν στο δικαστήριο να δικαιολογηθεί/απολογηθεί/πληρώσει τα σπασμένα του.  

Αντί αυτού όμως, οι Εταιρείες/Σωματεία, όχι μόνο δεν καλούνται σε απολογία, όχι μόνο δεν τους αφαιρείται η άδεια λειτουργίας, αλλά επιβραβεύονται που τα κόμματα μας μέσω της δέσμευσης του αντιπροσώπου τους στην ύψιστη θέση του κράτους, του Προέδρου της Δημοκρατίας, για κατασπατάληση επιπλέον 15-20 εκατομμυρίων ευρώ για τη δημιουργία ενός ακόμα γηπέδου.

Ενός γηπέδου που όπως ισχύει και με τα υπόλοιπα γήπεδα και που πρέπει να τονιστεί, θα προορίζεται για αποκλειστική εκμετάλλευση από τις προαναφερθείσες ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ. Ένα γήπεδο στο οποίο όπως ισχύει  και με τα υπόλοιπα γήπεδα και που πρέπει να τονιστεί, δεν θα έχει καμιά πρόσβαση για να αθληθεί ο  μέσος κύπριος πολίτης.

Τζιαι μέσα σε τούτην ούλλη την διαφθορά φκαίνουν μου οι εκπρόσωποι των «κυττάρων της δημοκρατίας» τζιαι λαλούν μας τάχα πως θέλουν διάφορες εύηχες ενέργειες όπως «κάθαρση» τζιαι «εξυγίανση» του ποδοσφαίρου»

Κύτταρα της δημοκρατίας;;; 

Καρκινογόνα κύτταρα της δημοκρατίας θα έλεγα…

Θέλετε κάθαρση ρε καρακιόζηες; 

Αποκολληθείτε που τον φούρπο τζιαι τον λοιπό αθλητισμό.

Αφήστε την αστυνομία να εφαρμόσει τις ποινές που προνοεί η υφιστάμενη νομοθεσία.

Τζιαι το πιο σημαντικό, κόψετε τον ομφάλιο λώρο που ταΐζει τούτην ούλλη τη διαφθορά: 

Ψηφίστε νομοθεσία που να διαχωρίζει τα κόμματα που τον αθλητισμό. 

Ψηφίστε νομοθεσία που να ελέγχει αποτελεσματικά τα οικονομικά των σωματείων συμπεριλαμβανομένου της απαγόρευσης χορηγιών από:

-ημικρατικές εταιρείες (οι οποίες ως γνωστών ελέγχουνται που τα κόμματα)

-εταιρείες που έχουν αναλάβει κάποιο κρατικό έργο ή που είχαν αναλάβει κάποιο κρατικό έργο τα τελευταία 5 χρόνια

-εταιρείες στις οποίες να συμμετέχουν τα κόμματα

-εταιρείες στις οποίες να συμμετέχει κομματικός παράγοντας

Τζιαι σταματήστε να επιχορηγείτε άμεσα ή έμμεσα (κατασκευή/συντήρηση γηπέδων) τον επαγγελματικό φούρπο.

Θέλετε εξυγίανση: 

Αναγκάστε τις Εταιρείες του Φούρπου να φκουν να γυρέψουν χορηγίες έξω, στο πραγματικό παζάρι ή να αναπτύξουν πραγματική επιχειρηματική δραστηριότητα, όπως γίνεται σε ούλλο τον κόσμο.

Να σταματήσουν να πλινήσκουντε λίρες στο όνομα του φούρπου

Να αποκτήσει ο Κυπριακός φούρπος το οικονομικό μέγεθος που σηκώννει η Κυπριακή οικονομία τζιαι να αναγκαστούν τα σωματεία να δώσουν τζιαι ευκαιρίες σε Κυπραίους παίχτες.

Άμα εκλείψει το κομματικό ενδιαφέρον τζιαι μπει υπό παρακολούθηση το οικονομικό έγκλημα στο φούρπο, να δείτε πόσο έφκολα εν να εκλείψει σε η ανάγκη να μαντρώνεται τζιαι να φανατίζεται ο κόσμος.

Τζιαι εν να περισσέψει τζιαι καμιά μπακκίρα να ξοθκιαστεί στο πραγματικό αθλητισμό, είτε τούτος εν ο Κυριάκος Ιωάννου, Μάρκος Παγδατής τζιαι ο Παύλος Κοντίδης, είτε εν το πρόγραμμα Αθλητισμός για Όλους που το εψοφήσετε…

Τα άλλα ούλλα εν στρουθοκαμηλισμοί φιλολογικού ενδιαφέροντος

Ανοιχτή επιστολή προς το Τζιμάκο σχετικά με τη παράσταση του Μνιμόνιουμ -30 Χρόνια Νύχτα στη Κύπρο

Τζιμάκο,

Με μεγάλη μας χαρά είδαμε να κυκλοφορεί και στον Κυπριακό κυβερνοχώρο η μεγαλοπρεπές γενειάδα του συγχωρεμένου Karl Heinrich Marx αποτυπωμένη στην αφίσα της παράστασης “Mnimonium - 30 χρόνια νύχτα”. Αραιές και σπάνιες οι εμφανίσεις σου στη Κύπρο και ο κόσμος του οποίου το μυαλό έχει καεί από τις δημιουργίες σου τις αποζητά πιο συχνά. Έχουν περάσει ήδη πέντε χρόνια από το Vasileros Bromas που απολαύσαμε στο Σκαλί και ανυπομονούσαμε για την επιστροφή σου.

To χαμόγελο μας ξίνισε όταν είδαμε την τιμή της συναυλίας. 30 ευρώ προπώληση και 35 στο ταμείο. Με διαφορά η πιο ακριβή συναυλία που έγινε στη Κύπρο τα τελευταία χρόνια και σίγουρα η πιο ακριβή από αυτές που έχουν ανακοινωθεί. Φέτος το καλοκαίρι ο Αλκίνοος θα παίξει για 25 ευρώ, 25 ευρώ και ο Χατζής. Ακόμα και ο ακατανόμαστος ζητά 25 ευρώ (Αναφέρω τις πιο πάνω συναυλίες ενδεικτικά αφού μόνο αυτές έχουν ανακοινώσει τιμές ακόμα) Βέβαια το χειμώνα που μας πέρασε απολαύσαμε τον Αγγελάκα σε μια από τις καλύτερες συναυλίες που έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια με 15 ευρώ.

Πέρα από τις συγκρίσεις με τις εγχώριες συναυλίες αν δούμε τις τιμές για την ίδια παράσταση στην Ελλάδα νοιώθουμε πραγματικά μαλάκες. Στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο ζητούσες 40 ευρώ. Αν και επίσης το θεωρώ ακριβό, εκεί παρουσίαζες τη παράσταση σου στον χώρο με βάση τον οποίο την είχες δημιουργήσει και σε ένα μαγαζί το οποίο κατά γενική ομολογία θεωρείται ο πιο άρτια κατασκευασμένος και εξοπλισμένος κλειστός συναυλιακός χώρος της Ελλάδας, πράγμα το οποίο σίγουρα έχει επίπτωση τόσο στη ποιότητα της παράστασης και στην όλη εμπειρία που λαμβάνει ο κόσμος που σε παρακολουθεί αλλά και στο κόστος παραγωγής. Για να έχουμε πραγματικό μέτρο σύγκρισης με τις συναυλίες που προγραμματίστηκαν στη Κύπρο, είδαμε πως οι Πατρινοί σε απόλαυσαν με 20 ευρώ…

Με το Κυπριακό συναυλιακό χρηματιστήριο να έχει καθορίσει τα τελευταία χρόνια τις τιμές στις ήδη πολύ ψηλές 20 με 25 ευρώ, η αφίσα σου έρχεται να κάνει μεγάλη ζημιά στα συναυλιακά πρεζόνια καθώς όπως είναι γνωστό στα συναυλιακά προϊόντα καθώς και στα πετρελαιοειδή άμα ανεβάσει ο πρώτος πρατηριούχος τη τιμή ακολουθούν και οι υπόλοιποι και βέβαια ξεχνούν να τις ξανακατεβάσουν. Λίμιτ απ φωνάζουν με χαρά οι χρηματιστές και τρίβουν με χάρη τις χερούκλες τους!

Πως το αποδέχεσαι να γίνεται τόσο μεγάλη εκμετάλλευση του ονόματος σου από τους Κύπριους διοργανωτές της συναυλίας. Σε χώρους που ουδεμία σχέση έχουν με το Γυάλινο Μουσικό Θέατρο τόσο σε αισθητική αλλά κυρίως σε κατασκευή και τεχνολογική υποδομή με άμεσο αποτέλεσμα στη ποιότητα που μπορεί να παραχθεί. Σε αμφιθέατρα με πολύ πιο μεγάλη χωρητικότητα από το Γυάλινο (Λακατάμια 2000 καθήμενους ~ 2500 με την αρένα – Κηποθέατρο 2500 καθήμενους ~ 3000 με την αρένα) πράγμα που έχει άμεση επίπτωση στις εισπράξεις των διοργανωτών αλλά κυρίως στο τελικό αποτέλεσμα που θα εισπράξει ο κάθε θεατής!

Κάνοντας μερικούς πρόχειρους υπολογισμούς βλέπουμε ότι αν η προώθηση των συναυλιών αποτύχει και οι διοργανωτές προ-πουλήσουν μόνο τα μισά εισιτήρια και αν θεωρήσουμε πως τα μισά από τα έσοδα τους θα πάνε για κάλυψη εξόδων τότε τους μένουν 40000 ευρά καθαρά. Στη πολύ πιθανή περίπτωση του sold-out και των δύο συναυλιών τα καθαρά τους έσοδα αυξάνονται μέχρι και στα 140.000+ μικρά ευραιοπουλάκια. Τσάμπα δουλεύουν…

Πριν καμιά δεκαριά χρόνια είχα έρθει και είδα τη παράσταση «Της πατρίδας μου η σημαία» στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Μετά τη παράσταση πέρασα από τα καμαρίνια να σου δώσω συγχαρητήρια. Αναφερόμενος στη σπουδαία παράσταση που είχα παρακολουθήσει σε ρώτησα «Που τα βρίσκεις όλα αυτά ρε μεγάλε;» Η απάντηση σου «Με πολύ κόπο!» με ξάφνιασε ευχάριστα.
Η απάντηση αυτή οδήγησε στην απομυθοποίηση του προσώπου σου (αυτά φέρνει η ενηλικίωση) και συγχρόνως η αξία σου σαν καλλιτέχνης ανέβηκε πολύ ψηλά στην εκτίμηση μου.

Απορώ πως αποδέχεσαι να εκμεταλλεύεται όλο τον κόπο αυτό ο κάθε επιτήδειος για να κάνει μια γρήγορη «’κονόμα»
Βέβαια στη Κύπρο οι πιο παλιοί λέγανε «Εγιώ στραώννω τζιαι πουλώ τζιαί σου άμπλεπε τζι αγόραζε»*... ή πιο απλά «Μαλάκες ανοίξαμε, σκύψτε να σας τα πάρουμε χοντρά».

Τζιμάκο πραγματικά στενοχωριέμαι που αυτή τη φορά αναγκάζομαι να περιμένω να βγει το DVD για να δω τη παράσταση σου.

Πολύ φιλικά,
Σάββας Αναστασίου


*Κυπριακή παροιμία: «Εγώ σε στραβώνω και σου πουλώ ότι θέλω, εσύ να προσέχεις τι αγοράζεις»

Βουλευτικές 2011 - Πραγματικά αποτελέσματα

Σήμερα ψήφισε το 78.68% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ενώ η αποχή έφτασε το 21.32%.

Για άλλη μια φορά την αποχή, τα άκυρα και τα λευκά τα αγνοούν λες και δεν αποτελούν συνειδητή πολιτική πράξη.

Ας κάνουμε όμως μερικές πράξεις για να δούμε πως μετατρέπονται τα ποσοστά λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω:

Πραγματικά ποσοστά

Έγκυρα: (96.73 Χ 78.68%) = 76.11%
Άκυρα: (2.08 Χ 78.68%) =  1.64%
Λευκά: (1.19 Χ 78.68%) =   0.94%
Αποχή: 21.32%

Με βάση το πιο πάνω η προτίμηση στα διάφορα κόμματα των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων έχει ως εξής

ΔΗ.ΣΥ: (34.27 Χ 76.11%) = 26.08%
ΑΚΕΛ: (32.67 Χ 76.11%) =  24.86%
Αποχή: + Άκυρα + Λευκά (21.32% + 1.64% + 0.94%) = 23.89%
ΔΗ.ΚΟ: (15.77 Χ 76.11%) =  12.00%
ΕΔΕΚ: (8.93 Χ 76.11%) =  6.80%
ΕΥΡΩ.ΚΟ: (3.88 Χ 76.11%) =  2.95%
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ: (2.21 Χ 76.11%) =  1.68%
Ε.ΛΑ.Μ: (1.08 Χ 76.11%) =  0.82%
ΛΑ.ΣΟ.Κ: (0.66 Χ 76.11%) =  0.50%
ΖΥΓΟΣ: (0.21 Χ 76.11%) =  0.16%
ΚΥ.ΠΡΟ.Σ: (0.18 Χ 76.11%) =  0.14%
ΚΥΡΙΑΚΟΥ (ΟΥΤΟΠΟΣ) ΚΩΣΤΑΣ: (0.06 Χ 76.11%) =  0.05%
ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ: (0.05 Χ 76.11%) =  0.04%
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΣ: (0.01 Χ 76.11%) =  0.01%
ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΑΜΠΟΣ: (0.01 Χ 76.11%) =  0.01%
ΠΙΕΡΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ: (0.01 Χ 76.11%) =  0.01%
ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΟΥΚΑΣ: (0.00 Χ 76.11%) =  0.00%

Με βάση τα πιο πάνω ποσοστά τα διάφορα κόμματα θα έπρεπε να καταλάβουν τον πιο κάτω αριθμό εδρών:
ΔΗΣΥ: 15 αντί για 20 
ΑΚΕΛ: 14 αντί για 19
ΔΗΚΟ: 7 αντί για 9
ΕΔΕΚ: 4 αντί για 5
ΕΥΡΩΚΟ: 2
Οικολόγοι: 1

Επίσης 13 έδρανα στη Βουλή θα παρέμεναν κενά αφού αυτό έδειξε η βουλή των ψηφοφόρων. Θα εκάμναμε και πολύ καλή οικονομία…

Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίσουμε στα ποσοστά μας τους μη εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους ενήλικες κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας που έχουν δικαίωμα ψήφου. Ειδικά στις νεαρές ηλικίες η άρνηση τους να γραφτούν στους εκλογικούς καταλόγους πηγάζει από τους ίδιους λόγους για τους οποίους η αποχή-λευκό-άκυρο αναδείχτηκαν σε τρίτο κόμμα.

Όταν ο ρατσιστής σου λαλεί πως ο Πακιστανός πιάννει €7000 το μήνα

Μετά τα γελία ρατσιστικά chain letters τζιαι το γνωστό γελίο email-ανέκδοτο σειρά έπιασε το facebook. Θωρώ τις τελευταίες μέρες κόσμο να βάλλει στο status του στο facebook το συνθηματάκι “ΟΤΑΝ Ο ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΣ ΣΟΥ ΛΕΙ ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΟΥ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ 7 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΟΝΜΗΝΑ ΕΠEΙΔΗ ΤΟΝ ΕΔΙΩΞΕ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ...ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ 200 ΕΥΡΩ ΤΟΝΜΗΝΑ ΕΠEΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ....αντιγραψε το στον τοιχο σουεπειδη εισαι ρατσιστης”.

Τζιαι δεν το θωρώ να το βάλλουν κλασσικοί ελληνο- και πατριδο-κάπηλοι. Βάλλουν το απλοί αθρώποι ή κοπελλούθκια του λυκείου που κατ’ ομολογίαν τους κάμνουν το ως αντίδραση για τα όσα θωρούν ούλλη μέρα γυρόν τους. Τζιαι έχουν δίκαιο, τούτα θωρούν ούλλη μέρα γυρόν τους. Αν ο Κουλίας τζιαι ο Ρίκκος τζιαι ο Βαρνάβας τζιαι το Συλλουρούιν επιάνναν μια μπακκίρα για κάθε φορά που τους έδειχνε η τηλεόραση τζιαι κάθε φοράν που ακούουνται στο ράδιο τζιαι κάθε φορά που τους αναφέρουν στις εφημερίδες ήταν να μεν έχουν ανάγκη το μισθό του βολεφτή.

Πάντως στην ερώτηση "ποιος εν τούτος που πιάννει τούτα τα επιδόματα, που ούλλοι τάχα ξέρουν τον τζιαι κανένας εν τον ξέρει??", οι σηνήθεις απαντήσεις που πιάννω εν του στυλ “μα που ζεις”, τζιαι “εν θωρείς γυρό σου”. Ακόμα πιο αόριστες τζιαι ακόμα πιο ηλίθιες που το ίδιο το συνθηματάκι. Οι πιο εφευρετικές αναφέρουν το γνωστό τσιέκκι του Κουλία των €7000 είτε το link στην νυφίτσα των €3000.

Τζιαι τα θκιο παρουσιάζουν ένα ποσό χωρίς να αναφέρουν ότι τούτες οι €7000 τζιαι οι €3000 αναλύουνται σε τούτα τζιαι τούτα τα πιο μικρά ποσά τα οποία καλύφκουν τούτη τη περίοδο τζιαι τούτος ο άθρωπος πιάννει το τούτο το ποσό για τόσο τζιαιρό.  (ο φίλος μου ο osr αναλύει πολλά καλά σε τι σπάζουν τούτα τα ποσά. Εξαιρετική εν τζιαι η οπτικοποίηση τούτης της ανάλυσης.). Ναι έσσιει πολλή διαφορά το να αναλύσεις τι εν τούτα τα ποσά που το να σύρεις απλώς ένα φαινομενικά μεγάλο ποσό προς εντυπωσιασμό τζιαι φανατισμό για να μπορέσεις μετά ανενόχλητος να shιονωσείς το δηλητήριο του ρατσισμού.

Τα δικαιώματα που έσσιει κάποιος ως αιτητής πολιτικού ασύλου εκαθορίστηκαν βάσει νομοθεσίας ως τα ίδια που έσσιει τζιαι κάποιος Κυπραίος πολίτης. Δηλαδή εφόσων αποδεδειγμένα δεν έσσιει εισοδήματα το Γραφείο ευημερίας είναι υποχρεωμένο να τον στηρίξει με τα ίδια επιδόματα που θα εστήριζε κάποιον Κυπραίο. Ε άμα πάλε βάση νομοθεσίας τον υποχρεώνεις να μεν δουλέφκει για 6 μήνες τότε αποδεδειγμένα δεν έσσιει οποιαδήποτε εισοδήματα τζιαι αναγκαστικά απευθύνεται στο γραφείο ευημερίας. Τζιαι μετά όταν του επιτρέψεις να δουλέψει, άμα τον αναγκάζεις να δουλεφκει – ανεξάρτητα μορφώσεως τζιαι προϋπηρεσίας – σαν δούλος μες τες μάντρες τζιαι τα χωράφκια τότε καταδικάζεις τον σε μια ζωη απομόνωσης που το κοινωνικό σύνολο.

Λάθος-σωστά, τούτα εψηφίσαν οι βολεφτές μας. Αν έχουμε πρόβλημα τζιαι παράπονο με τον τρόπο αντιμετώπισης τούτου του ζητήματος ας απευθυνθούμε στους καρεκλοκένταυρους που πανηγυρίζουμε μες τους δρόμους όποτε τους φορτωθούμε πας τη ράσσιη τζιαι όι να φκαίνουμε στους δρόμους με ρόπαλα καμουφλαρισμένα με ελληνικές σημαίες τάχα για να διαμαρτυρηθούμε για το κακό αλλοδαπό.

Για να φτάσει στο σημείο κάποιος να ζητά βοήθεια που τη Κύπρο, ναι, αναγκάσαν τον να σηκωστεί να φύει που έσσω του.  Δεν εξύπνησε μια μέρα τζιαι είπε εν να πάω στον ομφαλό της γης όπου κατοικούν μαλάκες Κυπραίοι να τους ξυζουμίσω. Έσσιει πολλές πηγές να θκιεβάσει κάποιος για το τι σημαίνει πολιτικός πρόσφυγας τζιαι τι εμπερικλείει ο όρος πολιτικό άσυλο.

Άμα σύρνεις ένα φαινομενικά απλό “ούλλοι οι ξένοι πιάννουν που την πούγκα μου €3000 το μήνα” τζιαι οι ξένοι προκαλούν την ανεργία στη Κύπρο τότε είτε ρατσιστής είσαι, τζιαι θα έπρεπε να το εκλαμβάνεις ως προσβολή τούτο τζιαι όι να το προβάλλεις με περιφάνεια, είτε απλά παρασύρεσαι που εύηχα συνθήματα του κάθε Ρίκκου τζιαι του κάθε Κουλία. Άμα θέλεις να αποπροσανατολίσεις τον κυπραίο για να αποποιηθείς των ξημαρισσιών σου τζιαι να μεν γυρέψει ευθύνες που λλόου σου, είτε εν να σύρεις μια κρισούλλα στο Κυπριακό είτε εν να τα σύρεις στον πιο αδύναμο τζιαι σε τζηείνον που δεν μπορεί να αντιδράσει. (Άμα σε ξεσκεπάσουν όμως βάλλεις το νούρο μες τα shellia τζιαι βουράς να χωστείς, έννεν κύριε Κουλία μου??)

Συνήθως οι απαντήσεις που έπιασα συνοδεύουνται τζιαι με συνθηματάκια για τους ηρωικούς και άμεμτους έλληνες μετανάστες του παρελθόντος τζιαι του παρόντος, που με κόπο και μόχθο και χωρίς καμιά βοήθεια από τις χώρες υποδοχής τους εκατάφεραν τζιαι επετύχαν στη ζωή τους χωρίς να επιβαρύνουν κανέναν. Ανεξάρτητα της αλήθκιας τζιαι τις ακρίβειας τούτων των συνθημάτων, εγώ ακόμα εν εκατάλαβα τη λογική τουτης της αναφοράς. Εν εκατάλαβα που κολλούν. Ούτε στην ίδια χώρα εμεταναστεύσαν, ούτε υπό τις ίδιες συνθήκες τζιαι πάνω που όύλλα τι σχέση έσσιει το τι εκάμαμε εμείς στο εξωτερικό με το πώς πρέπει να αντιμετοπίσουμε το τι συμβαίνει στο εσσωτερικό. Άμα συγκρίνεις πορτοκκάλια με μήλα κάμνεις φρουτοσαλάτα, εν φκάλλεις συμπεράσματα. Εν πολλά εύκολο να σύρω ένα video που να λαλεί άλλα για τους έλληνες μετανάστες:

http://www.youtube.com/watch?v=oT-cJwA_zs8

τζιαι να ισχυριστώ ότι ούλλοι οι έλληνες μετανάστες ήταν εγκληματίες. Εν να έσσιει κάποια σχέση με τη πραγματικότητα? Τζιαι πάνω που ούλλα εν να προσφέρει οτιδήποτε στη συζήτηση για το εδώ μεταναστευτικό? Εν το νομίζω.

Ο γάρος ο ανάπηρος!

Παίρνοντας τη σκυτάλη από την νέα Λήδρα σας παρουσιάζω την (όχι και τόσο) νέα ράτσα του Κυπριακού γάρου: “Ο γάρος ο ανάπηρος” που παρκάρει όπου έβρει τζιαι όπου τον βολεύκει καλλύττερα. Οδηγά αυτοκίνητο τουλάχιστον ανάμιση φορά πιο μεγάλο που το δικό σου, αγαπητέ αναγνώστη, τζιαι σίουρα 2-3 φορές πιο ακριβό τζιαι τούτο τον κάμνει να θεωρεί ότι τα αρχίδια του εν πιο βαρετά που τα αρχίδια τα δικά σου. Ως γνωστόν όποιος εσσιει τα πιο βαριά αρχίδια δικαιούται να παρκάρει τη μαούνα του όπου θέλει τζιαι όπου τον βολεύκει καλλύττερα. Τούτο εν αξίωμα τζιαι εν χωρεί αμφισβήτησης ή περεταίρω ανάλυσης.

Αρέσκει του να καταλαμβάνει ολόκληρο το πεζοδρόμιο, να μπλοκκάρει τον ποδηλατόδρομο, να κλείει την είσοδο του σπιθκιού σου ή της πολυκατοικίας ούτως ώστε να μεν χρειαστεί να περπατήσει πολλά για να πάει στο κκαφέ, κλάππ, περίπτερο, φούρνο, τράπεζα κλπ κλπ

Αν του πεις τίποτε για τούτη του τη συνήθεια, μπαίνει σε auto response mode τζιαι ανάλογα με το πόσο τσαμπουκκά θεωρεί πως μπορεί να πουλήσει θα σου απαντήσει το λλιόττερο με ένα “Μισό λεπτό εν να κάμω” τζιαι μπορεί να φτάσει τζιαι στο “Θώρε τη δουλεία σου” ή “Να μεν σε κόφτει ήνταμπου κάμνω”

Στη φωτογραφία παρουσιάζεται κλασσικό δείγμα του είδους με αυξημένα γραμμάρια στα αρχίδια. Η φωτογραφία αποτυπώνει στιγμιότυπο από το επεισόδιο “ο γάρος ο ανάπηρος πίνει καφέ στο νέο αεροδρόμιο Λάρνακας” και είναι η πηγή της ονομασίας του είδους.

Θα ακολουθήσουν νέα στιγμιότυπα με τον γάρο τον ανάπηρο στο Le Café, στο φούρνο, στη τράπεζα κ.α

Ο κακός σου εαυτός καραδοκεί...

...φτάνει κάποτε η στιγμή που συνειδητοποιείς πως οι λέξεις πρέπει να αποκτούν νόημα όχι σαν μονάδες, αλλά σαν συστατικά του περιβάλλοντα χώρου των διπλανών τους λέξεων, προτάσεων ή στοίχων, παραγράφων ή στροφών, κειμένων ή τραγουδιών ή ποιημάτων...

Και έρχεται η μέρα που αναγνωρίζεις τις αυτοκαταστροφικές σου συνήθειες στην επικοινωνία με τους διπλανούς και δικούς σου ανθρώπους όπου οι λέξεις ή το πολύ οι προτάσεις γίνονται παντιέρα για αναζήτηση του δικαίου σου ενάντια σε ένα αόριστο εχθρό...

Και κάπου στη πορεία αναγνωρίζεις πως στο σκότωσε το μπάτσο που έχεις μέσα σου έχασε την βαρύτητα το όργανο καταστολής σαν λέξη και γίνεται ασήκωτος ο κακός σου εαυτός [που] καραδοκεί.

Ναι... είναι καιρός για αλλαγή...

Όταν οι γνώμες των άλλων σ' εξοργίζουν

κι όταν οι αρχές σου τη βία υποστηρίζουν

για ποιόν αγώνα λοιπόν θα ξεκινήσεις

με ποιος εχθρό θα χτυπηθείς.

Κι αν θελήσεις κάποτε ν' αλλάξεις την ζωή σου

πρέπει να διώξεις το κακό που τρώει την ψυχή σου

γιατί δεν φτάνει μονάχα να γκρεμίζεις

ο κακός σου εαυτός καραδοκεί.

Σκότωσε τον μπάτσο που έχεις μέσα σου

Σκότωσε τον μπάτσο πριν είναι αργά

Κι όταν χρειαστείς κουράγιο μην τρομάξεις

σκέψου πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις

πρέπει την μάχη αυτή να την κερδίσεις

είναι καιρός για αλλαγή.

Σκότωσε τον μπάτσο που έχεις μέσα σου

Σκότωσε τον μπάτσο πριν είναι αργά

Όταν τζιήνα που θκιαβάζεις στην εφημερίδα, ξέρεις τα που πρώτο σσιέρι...

Βαλεντίνη Αναστασίου: μια θαρραλέα γυναίκα από το Πραστειό

Της Sevgul Uludag, εφημερίδα Πολίτης, 30/8/2009


Η πρώτη μου θερμοφόρα είχε τη μορφή της Florence Nightingale? Η μητέρα μου τη γέμιζε με ζεστό νερό τις κρύες βραδιές για να διατηρεί τα πόδια μου ζεστά και απολάμβανα τη ζεστασιά κάτω από τα πόδια μου καθώς η μητέρα μου έλεγε ιστορίες της θρυλικής νοσοκόμας Florence Nightingale? Πιθανώς ήταν ένα τέχνασμά της για να με βοηθήσει να κοιμηθώ? Ενώ άκουγα τις ιστορίες της Florence Nightingale και τα πόδια μου ζεσταίνονταν, αποκοιμόμουν με τη σκέψη ότι υπάρχουν καλοί άνθρωποι στον κόσμο που βοηθούσαν όσους ήταν άρρωστοι? Η μητέρα μού μάθαινε ποιήματα που μιλούσαν για άστεγα παιδιά, παιδιά χωρίς μια σκεπή πάνω από το κεφάλι τους, παιδιά χωρίς φαγητό, και με μάθαινε να είμαι ευγνώμων με τα λίγα που είχαμε. Αυτά ήταν τα πρώτα μου μαθήματα για την ανθρωπιά στην ηλικία των 6-7 χρονών? Μου μάθαινε να μην αγγίζω ποτέ αυτά που δεν μου ανήκαν, να μην παίρνω ποτέ κάτι εκτός αν μου το πρόσφεραν, μου δίδασκε τα σωστά και τα λάθη από μικρή ηλικία? Ακόμα και στο σπίτι της αδελφής μου, δεν άνοιγα το ψυγείο για να δω τι υπήρχε μέσα και δεν έπαιρνα τίποτε εκτός αν αυτή μου το πρόσφερε?

Είχαμε ένα σπίτι με έναν όμορφο κήπο, γάτες, μια τηλεόραση, ένα ράδιο, ένα παλιό αυτοκίνητο Φολκσβάγκεν και πολλή αγάπη! Η μητέρα μου μεγάλωσε πολύ φτωχή και εργαζόταν όλη της τη ζωή για να κάνει ευτυχισμένη την οικογένειά της? Χαμογελούσε στα λουλούδια που άνθιζαν, στη μικρή σαύρα στο παράθυρο, στους γάτους που τριγυρνούσαν στον κήπο, στα πουλιά που έρχονταν και κελαηδούσαν, και πάντοτε γέμιζε ένα κουβά με νερό για όλα τα ζώα να έρθουν και να πιουν σε όλη τη διάρκεια του χρόνου? Μάζευε πάντα κάθε απόγευμα το καλοκαίρι γιασεμί, και περνούσε λουλούδια σε κλωστή για να τα δώσει σε φίλους και συγγενείς ? ένα κομμάτι της καρδιάς της ήταν σε όλα τα πράγματα που έκανε, όλα τα γεύματα που μαγείρευε και όλες τις μάλλινες μπλούζες που μου έπλεκε?

Μεγάλωσα μαθαίνοντας να χαμογελώ κάθε βράδυ στα αστέρια διότι αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που μου έδειξε, να βλέπω τη βροχή και να χαμογελώ, να βλέπω τα λουλούδια και να χαμογελώ, να βλέπω την ομορφιά και να χαμογελώ, εκτιμώντας το γεγονός ότι μπορώ να τα απολαμβάνω όλα, διότι έτσι με δίδαξε: Να βλέπω τη ζωή με ένα μεγάλο χαμόγελο που να βγαίνει από την καρδιά μου!

Μου έμαθε ότι το χαμόγελο βγαίνει από την καρδιά, από την ευχαρίστηση για αυτά που έχεις, την εκτίμηση για τα μικρότερα πράγματα στη ζωή, από το να μην είσαι άπληστος, να μην αρπάζεις αυτά που δεν σου ανήκαν αλλά να μαθαίνεις να εκτιμάς το γεγονός ότι είμαστε ζωντανοί, υγιείς, ότι έχουμε φαγητό να φάμε, έχουμε αγάπη στο σπίτι μας? Το χαμόγελο δεν είχε τίποτε να κάνει με το τέντωμα των χειλιών μας και το φανέρωμα των δοντιών μας, έπρεπε να ξεκινήσει από την καρδιά σου και να καλύψει όλο το πρόσωπό σου, φωτίζοντας τα μάτια σου και όλα γύρω σου? Το χαμόγελο είναι η θετική ενέργεια που προσφέρεις σε όλους τους ανθρώπους και τα φυτά και τα ζώα γύρω σου? Το χαμόγελο είναι το μυστικό της ζωής: Είναι μια έμφυτη ικανότητα, μια μορφή καλοσύνης και ευγένειας που πρόσφερες, διότι εσύ η ίδια έχεις προσφερθεί το πολύτιμο πράγμα που ονομάζεται ζωή!

Όταν γνώρισα τη Βαλεντίνη Αναστασίου είχε ένα μεγάλο χαμόγελο, όπως η μητέρα μου! Το χαμόγελό της έβγαινε από την καρδιά της και έλαμπε γεμάτη θετική ενέργεια. Αυτή η συνταξιούχος καθηγήτρια νοσηλευτικής είχε σπουδάσει στην Αγγλία και τον Καναδά και αποφάσισε να μην πάει για να συνεχίσει τις σπουδές της όταν ο πόλεμος κτύπησε την Κύπρο το 1974, διότι η πατρίδα της την είχε ανάγκη? Εκείνες τις τρομερές μέρες του πολέμου, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, εργαζόταν στο τμήμα πρώτων βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας φροντίζοντας έναν Έλληνα στρατιώτη του οποίου και τα δύο χέρια είχαν ακρωτηριαστεί από τους ώμους, ή προσπαθώντας να σώσει έναν νεαρό Κύπριο στρατιώτη που πέθανε στα χέρια της, χωρίς όνομα, χωρίς ταυτότητα, χωρίς να ξέρει ποιος ήταν? Έπρεπε να γράψει ένα σημείωμα για να βάλει στο στήθος του με τη λέξη «'Αγνωστος?», αφού είχε ψάξει μάταια σε όλες τις τσέπες του για να βρει μια ταυτότητα? Αυτή η γυναίκα από το Πραστειό είχε μια τόσο μεγάλη καρδιά που όταν επισκέφτηκε το σπίτι της το 2003 και είδε το πεντάχρονο αγοράκι τής οικογένειας από την Τουρκία που ζούσε στο σπίτι της, που είχε δύο υπολείμματα στη θέση των χεριών του, βοήθησε να αλλάξει η ζωή του φροντίζοντας να βρεθεί θεραπεία γιΆ αυτό. Το αγόρι είχε καεί σε φωτιά όταν ήταν δύο χρονών, είχε χειρουργηθεί ανεπιτυχώς και στα δύο χέρια στην Τουρκία και στο βόρειο μέρος της Κύπρου: Δεν είχε χέρια, δεν είχε δάκτυλα, έτσι δεν μπορούσε καν να πάει στην τουαλέτα μόνος του, δεν μπορούσε να κρατήσει ένα κουτάλι ή πιρούνι για να φάει το φαγητό του, δεν θα μπορούσε να κρατήσει μολύβι όταν και αν πήγαινε στο σχολείο? Η Βαλεντίνη είχε μια τόσο θαρραλέα καρδιά που πήγε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, μίλησε με γιατρούς που θα μπορούσαν να χειρουργήσουν δωρεάν τα χέρια του παιδιού, εφόσον πληρώνονταν τα έξοδα του νοσοκομείου: Έγραψε επιστολές και μάζεψε τα λεφτά στο λογαριασμό του νοσοκομείου για να χειρουργηθεί το παιδί που ονομάζεται Ege (Αιγαίο). Εφόσον ήταν από την Τουρκία και δεν μπορούσαν να περάσουν το οδόφραγμα, πήρε ειδική άδεια για το παιδί και έναν από τους γονείς του για να επισκεφτούν το ιδιωτικό νοσοκομείο, τους παρέλαβε από το οδόφραγμα Λήδρα Πάλας και τους πήρε η ίδια στο νοσοκομείο? Μετά από 9ωρη επέμβαση, τελικά, ο Ege, το παιδί με τα υπέροχα ξανθά μαλλιά και τα καταγάλανα μάτια, είχε αποκτήσει πέντε δάκτυλα στο ένα χέρι. Είχε έρθει στο νοσοκομείο χωρίς χέρια και τώρα έφευγε με ένα χέρι με 5 ολόκληρα δάκτυλα που θα του άλλαζαν ολόκληρή του τη ζωή! Θα άρχιζε να τρώει μόνος του, να κρατά μολύβι στο σχολείο, να κάνει πράγματα που πριν δεν μπορούσε? Η Βαλεντίνη ήταν η Florence Nightingale μας που είχε δει το παιδί ως παιδί και όχι ως «παιδί εποίκου», ως έναν άνθρωπο χωρίς χέρια και είδε ότι δεν θα μπορούσε να έχει μέλλον χωρίς χέρια? Στις 17 Αυγούστου 2009, επισκεφτήκαμε το σπίτι της στο Πραστειό και είδα πώς την αγκάλιασε ο Ege και πως την αγκάλιασε η μητέρα του με όλη της την καρδιά, εκτιμώντας αυτή τη σύγχρονη Florence Nightingale του Πραστειού?

Προσπαθούμε να μαζέψουμε χρήματα μαζί με τη Βαλεντίνη, για την επέμβαση στο άλλο χέρι του Ege ? οι γιατροί, της είπαν, μπορούν να του δημιουργήσουν τρία δάκτυλα έτσι τώρα πρέπει να συγκεντρωθούμε για να δώσουμε μια καλύτερη ευκαιρία στο αγόρι?

Η Βαλεντίνη, στην επιστροφή από το Πραστειό στη Λευκωσία, μου θύμισε τις ιστορίες της Florence Nightingale που μου έλεγε η μητέρα μου όταν ήμουν παιδί, την πρώτη μου θερμοφόρα και ένιωσα ζεστασιά μέσα μου, ξέροντας ότι υπάρχει ανθρωπιά στο νησί αυτό, ανθρωπιά με χαμόγελο: Βαλεντίνη Αναστασίου? Απόψε θα ευχαριστήσω τα αστέρια που είχα την ευκαιρία να τη γνωρίσω και να νιώσω το μεγάλο της χαμόγελο, ένα χαμόγελο όπως της μητέρας μου, ένα χαμόγελο που αγκαλιάζει την ανθρωπότητα άσχετα με εθνικότητα?

*caramel_cy@yahoo.com

Μάμμα είσαι πολλά σπουδαίος άθρωπος...

Κόλημα...

Όλα -μού λένε- ο άνθρωπος μπορεί να τα αντέξει,
τον πόνο και τη μοναξιά, αρκεί να το πιστέψει.

Ο χρόνος φέρνει λησμονιά και τις πληγές μας κλείνει,
μα τη δική μου την πληγή αγιάτρευτη αφήνει.

Μα εγώ έχω χρόνια να τη δω, χρόνια να της μιλήσω,
κι όμως δε μπόρεσα ποτέ τη σκέψη της να σβήσω.

Ποτέ μου δε μιλώ γι' αυτή, ποτέ μου δε ρωτάω,
μα στ' όνειρό μου έρχεται κι απότομα ξυπνάω.

Όλα -μού λένε- ο άνθρωπος μπορεί να τα νικήσει,
ακόμα και στο θάνατο να πάει και να γυρίσει.

Αν όπως λένε ο καιρός τη μνήμη ξεθωριάζει,
γιατί ο δικός της λογισμός τις νύχτες μ' αγκαλιάζει;

Φωστήρες του κυκλοφοριακού

Εθκιάβασα εχτές στον Πολίτη πως οι (ακριβοπληρωμένοι) φωστήρες που εν να μας γλιτώσουν που την πρωινή ταλαιπωρία αποφάσισαν πως η λύση ένει να πλατύνουν το highway. Εν θα μπω στη διαδικασία παράθεσης μελετών που λαλούν πως εν μαλακίες που κάμνουν, εν η δουλειά τους να τα θκιεβάζουν τούτα...

Για την έξοδο της Λευκωσίας άτε να το καταλάβω. Πες τζιαμέ ανοίουνται μπροστά σου καμπόσα χιλιόμετρα highway οπότε πιο πλατύς δρόμος θα μπορούσε να βοηθήσει αν ήταν τζιαμέ το πρόβλημα. Το θέμα ένει όμως πως έννεν κατά την έξοδο που τη Λευκωσία έχουμε σημαντικό πρόβλημα αλλά στο έμπα της. Τζιαι τζιαμέ το πρόβλημα εν λύεται με πιο πλατύ δρόμο.

Κύριοι το πρόβλημα δημιουργείται γιατί η Λευκωσία τις πρωινές ώρες ξυσσιηλά που αυτοκίνητα. Οι εισόδοι της Λευκωσία μπουκκώννουν τζιαι εν φορεί άλλα οπότε δημιουργείται κίνηση. Εκάμετε κάτι για τούτο? Ερυθμίσετε τα φώτα τροχαίας να δουλεύκουν σωστά ούτως ώστε άμα καταφέρεις να κινηθείς να συνεχίσεις να βρίσκεις πράσινο τζιαι να μεν σταματάς σε ούλλα τα φώτα? Εδημιουργήσετε γραμμές λεωφορείου τζιαι αγοράσετε λεωφορεία να έσσιει εναλλακτική λύση ο άλλος τζιαι να μέννεν αναγκασμένος να έρτει με το αυτοκίνητο του? Με τα 40 εκατομμύρια που λοαρκάζεται να πετάξετε σε κόψιμο δεντρών τζιαι περεταίρω σσιηλαρώματος με κουγκρί τζιαι πίσσα εμπορούσετε να αγοράσετε 50 λεωφορεία τζιαι να πιερώννεται τζιαι τους οδηγούς τους να πέρνουν τζιαι να φέρνουν το κόσμο μούχτιν ώσπου ο κόσμος να βάλει το λεωφορείο στη ζωή του τζιαι να γίνει αυτοσυντήρητο το λεωφορείο. Εν τζιεν να εχρειάζετουν τζιαι δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αν το εφαρμόζετε τούτο... ΤΖιαι στην τελευταία τριτοκοσμική χώρα του κόσμου έτσι γίνεται...

Φυσικά τζιαμέ οι πούντζιες των κεντηκελένηων που αποφασίζουν εν να εγεμώνναν πιο λλίον (γιατί πάλε εν να εγεμώνναν). Οπότε επροτιμήσετε το πίσσωμα τζιας φωνάζουν ούλλοι οι επιστήμονες συγκοινωνιολόγοι πως πιο πολλοί δρόμοι δυσχεραίνουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Εν τζιαι κοντά στο νου: Άμα έσσιεις ένα καλαμάκι μέσω του οποίου πρέπει να περάσει το νερό σου που μέσα εν πανά βάλεις το νερό σου μέσα σε τάγκι δίτονο πάλε την ίδια ώρα εν να χρειαστεί για να σσιονωστεί με το αν έβαλλες την ίδια ποσότητα νερού σε παούρι. ΑΝ θέλεις να τελειώνεις γλύωρα άλλαξε πρώτα το καλαμάκι τζιαι βάλε τουλάχιστον λάστιχο του νερού τζιαι μετά προχώρα να πιντώσεις - αν χρειάζεται πλέον - το τάγκι το δίτονο...

Κυπριακή φιλοξενία

Στις αρχές του Απρίλη η Ομοσπονδία Ποδηλασίας τζιαι ειδικόττερα οι αθρώποι πίσω που το Cyprus Sunshine Cup εδιοργανώσαν τον πρώτο διεθνή Ποδηλατικό Γύρο Γεροσκήπου. Στα πλαίσια της προετοιμασίας για τον αγώνα εβρέθηκα κατά της 11 τη νύχτα να κάμνω τόξα με spray πας το δρόμο τζιαι να βάλλω σχετικές ανακοινώσεις στα σπίθκια των μικροσκοπικών χωρκών στις όχθες του Διάριζου που τα οποία επερνούσε ο αγώνας.

Τα χωρκά τούτα εχτός που πολλά μιτσιά, εθυμίσαν μου τζιαι άλλες εποχές. Εποχές που ο κόσμος εζούσε ένα με τη φύση, τζιαι που δουλειά (ως χώρος) τζιαι σπίτι εν επολλοξεχωρίζαν… Αυλάες με τις κάσσιες των πορικών ή με εργαστήρια μέσα τζιαι τα εργαλεία της δουλειάς να σμίουν με τα παιχνίθκια των κοπελλουθκιών. Οι εικόνες εθυμίσαν μου μιαν άλλη Κύπρο, με κόσμο που η δουλειά του εν έξω στη φύση τζιαι που η φύση καθορίζει το οχτάωρο τζιαι όι το ρολόι, κόσμο απλό τζιαι αγαθό τζιαι όπως αποδείχτηκε τζιήνη τη νύχτα με ανοιχτές τις πόρτες του για τον καθένα που εν να περάσει το καντζιέλλι της αυλής του.

Με τες πρώτες ανακοινώσεις που εστερέωσα στις σσιησμαθκιές των πόρτων τζιαι μέσα στα κάντζιελλα των παραθύρων αρκέψαν να ανάφκουν τα φώτα τζιαι να αννοίουν οι πόρτες. Μετά που την αρχική επιφυλαχτικότητα τζιαι τες εξηγήσεις για το τι εγύρεφκα έτσι ώρα μες τες αυλάες τους, οι πόρτες των σπιθκιών αννοίασιν διάπλατα. Εν θυμούμαι πόσες φορές άκουσα τζίνη τη νύχτα “κόπιασε γιε μου να πιείς ένα καφέ/ζιβανία/κρασί/νερό/λεμονάδα/φάεις ένα πιάτο φαΐ”. Θυμούμαι όμως πως σε κάθε περίπτωση εδυσκολεύτηκα να απορρίψω τη πρόσκληση. Στο “να ‘σαι καλά μάστρε/γιαγιά/κουμπάρε, έχω ακόμα πολλή δουλειά” η σίουρη απάντηση ήταν “οι δουλειές εν λίφκουν γιέ μου, πιέ ένα βρόκκο να πνάσεις τζιε πάλε”. Ο χρόνος επίεζε με πολλά όμως οπότε πέραν που καμιά θκιό καντίλες νερό εν τους εκαταδέχτηκα.

Εντυπωσιάσαν με πολλά όμως τούτοι οι αθρώποι. Έχοντας πολλά χρόνια να πάω στο χωρκό είχα ξεχάσει πως εν ο κόσμος που εν ζιει μέσα ή κοντά στες πόλεις. Θωρώ τους που περνώ που μες τα χωρκά τους με το ποδήλατο ή άμα στήνουμε τη διαδρομή κανενός αγώνα αλλά είσσιε τζιαιρο να συνοπλαστώ μαζί τους. Ακούμε που τους ξένους που έρκουνται να βουρίσουν στους αγώνες μας για τη φιλοξενία μας τζιαι παραξενεφκούμαστε αφού εμείς θωρούμε τους Κυπραίους έτοιμους να φάσιν ο ένας τον άλλο. Οι συγκεκριμένοι ξένοι όμως εν έρκουνται με για τις πόλεις μας, με για τα κκαφέ μας μας. Τζιαι τζιήνο για το οποίο έρκουνται βρίσκουν το σε έτσι χωρκούθκια, ξεχασμένα που το χρόνο τζιαι που την αλλοτρίωση των πόλεων μας με κόσμο που εν εξίασε τι σημαίνει να είσαι άθρωπος.

Αγοράζοντας νέο ποδήλατο

Αποφάσισες να ασχοληθείς με το Mountain bike. Πριν πάρεις τα βουνά και τα λαγκάδια χρειάζεται να αγοράσεις ένα ποδήλατο που θα σε μεταφέρει με ασφάλεια και θα σου επιτρέψει να απολαύσεις τις εξορμήσεις σου. Με μια πρώτη ματιά στην αγορά βρίσκεσαι μπροστά σε ένα πέλαγος από επιλογές ποδηλάτων και αξεσουάρ. Ακολουθώντας τις πιο κάτω βασικές συμβουλές θα κάνεις σωστές αγορές:

Το φτηνό είναι ακριβό! Απέφυγε ποδήλατα από σούπερ μάρκετ και υπεραγορές φτηνών ποδηλάτων. Προτίμα ένα εξειδικευμένο κατάστημα το οποίο θα έχει περισσότερες επιλογές και θα μπορέσει να σου προσφέρει πολύτιμες συμβουλές για τις ανάγκες σου. Ένα ποδήλατο από €350 και πάνω μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός νεοεισερχόμενου ποδηλάτη. Κάθε επιπλέον ευρώ που δίνεις σου προσφέρει περισσότερη άνεση και αξιοπιστία. Πάνω από €1500 αρχίζεις και πληρώνεις την τρέλα σου!

Το internet είναι σύμμαχος σου! Μην βιαστείς να αγοράσεις. Πέρνα από όσο περισσότερα καταστήματα μπορείς και ψάξε τα ποδήλατα που είδες στο internet. Διάβασε τι έχουν να πουν άλλοι κάτοχοι τους σε ιστοσελίδες όπως το mtbr.com και σε ποδηλατικά forum. Δες και τις επιλογές που έχεις για αγορά από το internet. Οι πιο φτηνές τιμές του internet όμως δεν αποτελούν πάντα την καλύτερη επιλογή. Από τη σχέση που θα δημιουργήσεις με τον ποδηλατά σου θα εξαρτηθούν οι μέρες αποχής λόγω τεχνικών βλαβών.

Αξεσουάρ. Για αρχή τα μόνο αξεσουάρ που χρειάζεσαι είναι το απαραίτητο κράνος και ένα παγούρι για νερό. Αγόραζε τα υπόλοιπα αξεσουάρ με βάση τις ανάγκες που θα σου παρουσιάζονται.

Καλές βόλτες!

Πού να πάω με το ποδήλατο μου;

Αγόρασες το ποδήλατο σου και διερωτάσαι που θα το χρησιμοποιήσεις;

Το Mountain Bike είναι τόσο ευέλικτο όχημα που μπορείς να το απολαύσεις ακόμα και αν βρίσκεσαι στο κέντρο της Λευκωσίας σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής! Ανεβοκατέβα τα άδεια πεζοδρόμια στη λεωφόρο Λεμεσού και Μακαρίου, κάνε σλάλομ ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα και τους εκνευρισμένους οδηγούς της οδού Σάντα Ρόζα δείχνοντας τους ποιο είναι το πιο γρήγορο όχημα μέσα στη πόλη, παίξε στα σκαλοπάτια που σε κατεβάζουν στη τάφρο των ενετικών τοιχών, πάρκαρε το ποδήλατο δίπλα σου σε κάποιο καφενείο της παλιάς Λευκωσίας και ριλάξαρε για λίγο πριν ξαναχυθείς στους δρόμους!

Βέβαια από το όνομα και μόνο μπορείς να αντιληφθείς πως το Mountain Bike δείχνει τις πραγματικές του ικανότητες όταν το ξαμολήσεις στο βουνό. Χαμένος μέσα στα πεύκα του Τροόδους και του Μαχαιρά, μπαινοβγαίνοντας στο εκτενές δίκτυο των μονοπατιών του Τμήματος Δασών, με την αδρεναλίνη να ρέει άφθονη, δημιουργείτε μια ευφορία που άνετα μπορεί να συγκριθει με τα καλύτερα σου μεθύσια! Επιστρέφοντας μετά από μια μέρα στο βουνό και στη φύση θα έχεις γεμίσει τις μπαταρίες για πολλές μέρες κλειδωμένος μέσα σε ένα γραφείο.

Η απάντηση στην αρχική ερώτηση είναι απλή: Η φαντασία σου δημιουργεί τον παιχνιδότοπο σου! Άστην ελεύθερη να οργιάσει και η απόλαυση μπορεί ξεκινά έξω από την πόρτα σου!

Ιδανικοί χώροι για Mountain Bike στη Κύπρο:
Πάρκο Αθαλάσσας, Εκδρομικός χώρος “Μάντρα του Καμπιού” στο Μαχαιρά, Πλατεία Τροόδους, Φοινικάρια στη Λεμεσό, Ασπρόβραχοι του Governors Beach, λόφος πάνω από την Ορόκληνη, Ακρωτήρι Cavo Greko, Ακάμας, Δάσος Πάφου.

ντροπή σας...

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=15271&-V=videos
Η Κυπριακή δικαιοσύνη απεφάνθη ότι από όσους πρωταγωνιστούν στο βίντεο αυτό, πρέπει να προστατεύσει τους αστυνομικούς από τον κακό κάμεραμαν, ο οποίος φοβάται να παρουσιαστεί και να δώσει μαρτυρία. Λες και μπορούσε να το δημιουργήσει από μόνος του αυτό το βίντεο.

Λες και υπήρχε περίπτωση στη Κύπρο να έχει διαφορετική κατάληξη μια τέτοια υπόθεση... Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Η σήψη στην αστυνομία έχει καταπολεμηθεί.
Ραντεβού στη δίκη της Ήλιος για άλλη μια μαχαιριά ως το κόκαλο...

Ντροπή σας αλήτες...

loneliness...

So no one told you life was gonna be this way
Your jobs a joke, you're broke, your love life's D.O.A.

It's like you're always stuck in second gear
And it hasn't been your day, your week, your month,
or even your year
but..

I'll be there for you
When the rain starts to pour
I'll be there for you
Like I've been there before
I'll be there for you
'Cuz you're there for me too...

Yeah right...

Παίξε βραχνή μου φυσαρμόνικα

Παίξε βραχνή μου φυσαρμόνικα
ποιος ξέρει τώρα πια αν με θυμάται
παίξε για την αγάπη μου
που μ' άλλονε κοιμάται

Put some fun between your legs...

Το πρώτο μας ποδήλατο… Το μέσο έκφρασης των πρώτων τάσεων φυγής από το σπίτι, το μέσο απόδρασης για πρώτη φορά από τα στενά όρια της γειτονιάς! Ο λόγος που πολλοί φάγαμε το πρώτο ξύλο από τους γονείς μας για σοβαρό λόγο…

Κάπου στην εφηβεία το παρατούμε… Μεγαλώνοντας ακόμα λίγο πολλοί επιστρέφουμε σε αυτό: Το άγχος και η μονοτονία της καθημερινότητας δημιουργεί ανάγκες νέων "αποδράσεων". Τι πιο εύκολο και απλό για εκτόνωση από μια σύντομη – ή όχι και τόσο σύντομη – εξόρμηση με ένα mountain bike;

Στην αρχή της εξόρμησης πολλά στη ζωή σου φαντάζουν βουνό. Ξεκινάς την ανάβαση του πραγματικού βουνού και μέχρι να φτάσεις στη κορυφή νοιώθεις ήδη μια αλλαγή. Κάτι οι εικόνες γύρω σου - εντελώς διαφορετικές από αυτές που έχει συνηθίσει το μάτι, κάτι ο σωματικός κόπος που καταλύει την πνευματική κούραση, απρόσμενα μια γενικότερη χαλάρωση πλημμυρίζει το κορμί και το μυαλό σου.

Μπαίνεις στο μονοπάτι και οι αισθήσεις σου δουλεύουν overtime! Έρχεσαι σε άμεση επαφή με τη φύση γύρω σου, εισπνέεις τις μοναδικές μυρωδιές του βουνού, απολαμβάνεις τους ήχους γύρω σου – εντελώς διαφορετικοί από αυτούς της πόλης αρχικά προκαλούν σύγχυση. Στη συνέχεια όμως γίνονται εξαιρετικά αγχολυτικά χαπάκια!

Τελειώνει η εξόρμηση και χωρίς να πλησιάσεις τη καρέκλα του ψυχαναλυτή, τα προβλήματα σου φαντάζουν πιο απλά. Οι μόνες σου έννοιες πλέον είναι να βρεις κάτι να φας, να ξεκουραστείς, και να φροντίσεις για την επόμενη εξόρμηση σου…

Γι' αυτό σας λέω… put some fun between your legs, βγείτε πάνω στο Mountain Bike σας!

Επιστροφή...

Πεντέμησι το πρωί και νοιώθω το ΚΤΕΛ να σταματά... Μέσα στη νύστα μου νοιώθω κόσμο γύρω μου να σηκώνεται και να κατεβαίνει. Κοιτάζω έξω και βλέπω τις κλασσικές Αθηναϊκές πολυκατοικίες... Πρέπει να εφτάσαμε στο Πεδίο του Άρεως... Πετάσσουμε πάνω, μαζέυκω τα πράματα μου, κατεβαίνω τζιαι εγώ, αρπάσσω το σακίδιο μου τζιαι κάθουμε στη στάση του Λεωφορείου να ξυπνίσω λλίο...

Με το πρώτο άνοιγμα των μαθκιών καταλαβαίνω πως έν έσσιει πάρκο απέναντι. Γαμώτο... που εκατέβηκα? Κοιτάζω γυρών μου τζιαι θωρώ το εκκλησάκι στην Αχαρνών στα Κάτω Πατήσια... Η ταπέλλα του δρόμου μου το επιβεβαιώνει... Τέρμα Αχαρνών... Παρπάτα τωρά μαλάκα να μάθεις να ρωτάς τη στάση πριν να κατεβείς...

Ο Παπάζογλου στο i-pod να την θέλει κοντά του το πρωί για να μεν φοάται...

Το Videorama, το κατάστημα με τα κρητικά προϊόντα που φκάλλει έξω πας το πεζοδρόμιο κάσσιες με καραόλους, η εκκλησσιά, το κατάστημα με τα παιχνίθκια... Σε κάποια φάση της ζωής μου εθώρουν τα κάθε μέρα τούτα... Εμίνησκα τζιαμέ κοντά... όταν επερνούσα που δαμέ εβιάζουμουν να πάω έσσω μου, κάποια με επερίμενε, κάποιαν ήθελα να δω... Τωρά εν υπάρχει λόγος... Επροχώρησα με το πάσο μου... Επίαν να με πιαν τα ζουμιά του γαμώτο... Ερουθούνισα τζιαι ετράβησα τζιαι μια βαθκιά αναπνοή τζιαι επίαν κάτω. Έκλαψες αρκετά... κανεί...

Κλώννω μέσα που το δρόμο των αραπάων. Περνώ το γνωστό καντούνι τζιαι αποφεύγω να στρίψω ή να κοιτάξω... Φτάννω στη πλατεία Αμερικής... Μα άδε κύριε μου... εσίραν το σινεμά, τζιαι η Εθνική έγινε Κύπρου... Τα άλλα ούλλα όμως τα ίδια. Νικούν με η περιέργεια τζιαι οι αναμνήσεις... Έπιασα το δρόμο του ξενοδοχείου τζιαι εκατέβηκα προς τα πίσω... Εσάσαν τζιαι εβάψαν τον ΟΤΕ... τζιαι ανάψαν τα φώτα μέσα τζιαι φαίνουνται τα μηχανήματα... Ήντα απλό που ήταν να μετατρέψουν ένα άχαρο ψυχοπλακωτικό κτήριο σε κάτι που σσιέρεσε να το θωρείς... Εν εγίνετουν να εκάμναν τούτη την αλλαγή πριν 3-4 χρόνια? Η Αθήνα συνεχίζει να αλλάσσει, συνεχίζει να ομορφίζει... Μπράβο τους καλάμαρους. Εν γίνεται να παραδειγματιστούμε τζιαι που τούτα που λλόου τους?

Κουμπώ πας τη πόρτα του ΟΤΕ τζιαι θωρώ απέναντι. Σχεδόν εν άλλαξε τίποτε... τα shatter κλειστά τζιαι στο μπαλκόνι σχεδόν όφκερο, όπως το άφηκα με την αναχώρηση που την Αθήνα... Η σκάλα τζιαι ο φλόκκος εν τζιαμέ όμως. Φαντάζουμε την μέσα που τα κλειστά shatter να μαϊρέφκει τζιαι να με περιμένει πότε εν να το αποφασίσω να σηκωστώ που τη σχολή να έρτω σπίτι να φάμε τζιαι να δούμε friends... ή καφέ της Χαράς... ή καμιά κουλτουρέ ή κλασσική ταινία που ανακάλυψα στο videorama... Θκιο τρία δάκρυα εγελάσαν μου... τζιαι μετά ο ποταμός... ήταν να μεν γίνει η αρκή.

Εγύρισα που την άλλη τζιαι επέστρεψα στη πλατεία... Έπιασα το πρώτο λεοφωρείο που επέρασε για να απομακρυνθώ όσο πιο γλίορα γίνεται... Εξαναρουθούνισα τζιαι εσκούπισα τη βούκκα μου... Κανεί κλάμα. Θώρε ομπρός σου... Εφτά η ώρα, ξημερώνει.

Ο Σιδηρόπουλος στο i-pod να σιγοκλαψουρίζει μάγκικα...

Απόψε τόσο μόνος να 'μαι
και συ να λείπεις μακριά
σαν να 'ναι τώρα το θυμάμαι
το τελευταίο όταν μου 'πες έχε γειά

Ητανε τρεις θυμάμαι Απρίλη
κάποια Δευτέρα αλλιώτικη
κι ήτανε κάπου προς το δείλι
όταν δακρύσαμε στο τελευταίο φιλί

Μεγάλωσες μες στα σαλόνια κι έμαθες
στο πάρκο με τα περιστέρια
με τον αλήτη πού 'μπλεξες τι γύρευες
αφρόψαρο στα φουσκονέρια

Κάποτε κύλαγε το αίμα
μέσα στις φλέβες μας καυτό
τώρα συμβόλαιο με το ψέμα
έχουμε κάνει εσύ εκεί κι εγώ εδώ

Μα αυτή τη νύχτα ώρα μία
όπου κι αν είσαι θα αισθανθείς
το κάλεσμά μου σαν μια υποψία
μες στο σκοτάδι στα τυφλά να σε καλεί

Μεγάλωσες μες στα σαλόνια κι έμαθες
στο πάρκο με τα περιστέρια
με τον αλήτη πού 'μπλεξες τι γύρευες
αφρόψαρο στα φουσκονέρια

...κερνάει τα επόμενα και με χτυπάει στον ώμο

Θα περπατήσω μοναχός κι αυτό το βράδυ
μήπως και βρω της λησμονιάς σου το νερό
και σε υπόγεια σκοτεινά θα βρω σημάδι
μ' ένα ποτήρι ως της αυγής τον πανικό

Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου
μοιάζει γυναίκα κουρασμένη απ' το δρόμο
ρίχνει το γέλιο της και κάθεται κοντά μου
κερνάει τα επόμενα και με χτυπάει στον ώμο

Σ' ένα ποτήρι με φυτίλι αναμμένο
βλέπω τα μάτια σου και κλαίω σιωπηλά
και το μυαλό μου που είναι πάλι θολωμένο
στριφογυρνά των τραγουδιών σου τη θηλιά

Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου
μοιάζει γυναίκα κουρασμένη απ' το δρόμο
ρίχνει το γέλιο της και κάθεται κοντά μου
κερνάει τα επόμενα και με χτυπάει στον ώμο

Ερώτημα Ευροβιζιόν

Εισαγάγαμε στη Κύπρο ούλλες τις Λευκορωσίδες καλλιτέχνιδες τζιαι εξάγουμεν τους δικές μας για να καλύψουν τις ανάγκες τους;