Αγοράζοντας νέο ποδήλατο

Αποφάσισες να ασχοληθείς με το Mountain bike. Πριν πάρεις τα βουνά και τα λαγκάδια χρειάζεται να αγοράσεις ένα ποδήλατο που θα σε μεταφέρει με ασφάλεια και θα σου επιτρέψει να απολαύσεις τις εξορμήσεις σου. Με μια πρώτη ματιά στην αγορά βρίσκεσαι μπροστά σε ένα πέλαγος από επιλογές ποδηλάτων και αξεσουάρ. Ακολουθώντας τις πιο κάτω βασικές συμβουλές θα κάνεις σωστές αγορές:

Το φτηνό είναι ακριβό! Απέφυγε ποδήλατα από σούπερ μάρκετ και υπεραγορές φτηνών ποδηλάτων. Προτίμα ένα εξειδικευμένο κατάστημα το οποίο θα έχει περισσότερες επιλογές και θα μπορέσει να σου προσφέρει πολύτιμες συμβουλές για τις ανάγκες σου. Ένα ποδήλατο από €350 και πάνω μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός νεοεισερχόμενου ποδηλάτη. Κάθε επιπλέον ευρώ που δίνεις σου προσφέρει περισσότερη άνεση και αξιοπιστία. Πάνω από €1500 αρχίζεις και πληρώνεις την τρέλα σου!

Το internet είναι σύμμαχος σου! Μην βιαστείς να αγοράσεις. Πέρνα από όσο περισσότερα καταστήματα μπορείς και ψάξε τα ποδήλατα που είδες στο internet. Διάβασε τι έχουν να πουν άλλοι κάτοχοι τους σε ιστοσελίδες όπως το mtbr.com και σε ποδηλατικά forum. Δες και τις επιλογές που έχεις για αγορά από το internet. Οι πιο φτηνές τιμές του internet όμως δεν αποτελούν πάντα την καλύτερη επιλογή. Από τη σχέση που θα δημιουργήσεις με τον ποδηλατά σου θα εξαρτηθούν οι μέρες αποχής λόγω τεχνικών βλαβών.

Αξεσουάρ. Για αρχή τα μόνο αξεσουάρ που χρειάζεσαι είναι το απαραίτητο κράνος και ένα παγούρι για νερό. Αγόραζε τα υπόλοιπα αξεσουάρ με βάση τις ανάγκες που θα σου παρουσιάζονται.

Καλές βόλτες!

Πού να πάω με το ποδήλατο μου;

Αγόρασες το ποδήλατο σου και διερωτάσαι που θα το χρησιμοποιήσεις;

Το Mountain Bike είναι τόσο ευέλικτο όχημα που μπορείς να το απολαύσεις ακόμα και αν βρίσκεσαι στο κέντρο της Λευκωσίας σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής! Ανεβοκατέβα τα άδεια πεζοδρόμια στη λεωφόρο Λεμεσού και Μακαρίου, κάνε σλάλομ ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα και τους εκνευρισμένους οδηγούς της οδού Σάντα Ρόζα δείχνοντας τους ποιο είναι το πιο γρήγορο όχημα μέσα στη πόλη, παίξε στα σκαλοπάτια που σε κατεβάζουν στη τάφρο των ενετικών τοιχών, πάρκαρε το ποδήλατο δίπλα σου σε κάποιο καφενείο της παλιάς Λευκωσίας και ριλάξαρε για λίγο πριν ξαναχυθείς στους δρόμους!

Βέβαια από το όνομα και μόνο μπορείς να αντιληφθείς πως το Mountain Bike δείχνει τις πραγματικές του ικανότητες όταν το ξαμολήσεις στο βουνό. Χαμένος μέσα στα πεύκα του Τροόδους και του Μαχαιρά, μπαινοβγαίνοντας στο εκτενές δίκτυο των μονοπατιών του Τμήματος Δασών, με την αδρεναλίνη να ρέει άφθονη, δημιουργείτε μια ευφορία που άνετα μπορεί να συγκριθει με τα καλύτερα σου μεθύσια! Επιστρέφοντας μετά από μια μέρα στο βουνό και στη φύση θα έχεις γεμίσει τις μπαταρίες για πολλές μέρες κλειδωμένος μέσα σε ένα γραφείο.

Η απάντηση στην αρχική ερώτηση είναι απλή: Η φαντασία σου δημιουργεί τον παιχνιδότοπο σου! Άστην ελεύθερη να οργιάσει και η απόλαυση μπορεί ξεκινά έξω από την πόρτα σου!

Ιδανικοί χώροι για Mountain Bike στη Κύπρο:
Πάρκο Αθαλάσσας, Εκδρομικός χώρος “Μάντρα του Καμπιού” στο Μαχαιρά, Πλατεία Τροόδους, Φοινικάρια στη Λεμεσό, Ασπρόβραχοι του Governors Beach, λόφος πάνω από την Ορόκληνη, Ακρωτήρι Cavo Greko, Ακάμας, Δάσος Πάφου.

ντροπή σας...

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=15271&-V=videos
Η Κυπριακή δικαιοσύνη απεφάνθη ότι από όσους πρωταγωνιστούν στο βίντεο αυτό, πρέπει να προστατεύσει τους αστυνομικούς από τον κακό κάμεραμαν, ο οποίος φοβάται να παρουσιαστεί και να δώσει μαρτυρία. Λες και μπορούσε να το δημιουργήσει από μόνος του αυτό το βίντεο.

Λες και υπήρχε περίπτωση στη Κύπρο να έχει διαφορετική κατάληξη μια τέτοια υπόθεση... Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Η σήψη στην αστυνομία έχει καταπολεμηθεί.
Ραντεβού στη δίκη της Ήλιος για άλλη μια μαχαιριά ως το κόκαλο...

Ντροπή σας αλήτες...

loneliness...

So no one told you life was gonna be this way
Your jobs a joke, you're broke, your love life's D.O.A.

It's like you're always stuck in second gear
And it hasn't been your day, your week, your month,
or even your year
but..

I'll be there for you
When the rain starts to pour
I'll be there for you
Like I've been there before
I'll be there for you
'Cuz you're there for me too...

Yeah right...

Παίξε βραχνή μου φυσαρμόνικα

Παίξε βραχνή μου φυσαρμόνικα
ποιος ξέρει τώρα πια αν με θυμάται
παίξε για την αγάπη μου
που μ' άλλονε κοιμάται

Put some fun between your legs...

Το πρώτο μας ποδήλατο… Το μέσο έκφρασης των πρώτων τάσεων φυγής από το σπίτι, το μέσο απόδρασης για πρώτη φορά από τα στενά όρια της γειτονιάς! Ο λόγος που πολλοί φάγαμε το πρώτο ξύλο από τους γονείς μας για σοβαρό λόγο…

Κάπου στην εφηβεία το παρατούμε… Μεγαλώνοντας ακόμα λίγο πολλοί επιστρέφουμε σε αυτό: Το άγχος και η μονοτονία της καθημερινότητας δημιουργεί ανάγκες νέων "αποδράσεων". Τι πιο εύκολο και απλό για εκτόνωση από μια σύντομη – ή όχι και τόσο σύντομη – εξόρμηση με ένα mountain bike;

Στην αρχή της εξόρμησης πολλά στη ζωή σου φαντάζουν βουνό. Ξεκινάς την ανάβαση του πραγματικού βουνού και μέχρι να φτάσεις στη κορυφή νοιώθεις ήδη μια αλλαγή. Κάτι οι εικόνες γύρω σου - εντελώς διαφορετικές από αυτές που έχει συνηθίσει το μάτι, κάτι ο σωματικός κόπος που καταλύει την πνευματική κούραση, απρόσμενα μια γενικότερη χαλάρωση πλημμυρίζει το κορμί και το μυαλό σου.

Μπαίνεις στο μονοπάτι και οι αισθήσεις σου δουλεύουν overtime! Έρχεσαι σε άμεση επαφή με τη φύση γύρω σου, εισπνέεις τις μοναδικές μυρωδιές του βουνού, απολαμβάνεις τους ήχους γύρω σου – εντελώς διαφορετικοί από αυτούς της πόλης αρχικά προκαλούν σύγχυση. Στη συνέχεια όμως γίνονται εξαιρετικά αγχολυτικά χαπάκια!

Τελειώνει η εξόρμηση και χωρίς να πλησιάσεις τη καρέκλα του ψυχαναλυτή, τα προβλήματα σου φαντάζουν πιο απλά. Οι μόνες σου έννοιες πλέον είναι να βρεις κάτι να φας, να ξεκουραστείς, και να φροντίσεις για την επόμενη εξόρμηση σου…

Γι' αυτό σας λέω… put some fun between your legs, βγείτε πάνω στο Mountain Bike σας!

Επιστροφή...

Πεντέμησι το πρωί και νοιώθω το ΚΤΕΛ να σταματά... Μέσα στη νύστα μου νοιώθω κόσμο γύρω μου να σηκώνεται και να κατεβαίνει. Κοιτάζω έξω και βλέπω τις κλασσικές Αθηναϊκές πολυκατοικίες... Πρέπει να εφτάσαμε στο Πεδίο του Άρεως... Πετάσσουμε πάνω, μαζέυκω τα πράματα μου, κατεβαίνω τζιαι εγώ, αρπάσσω το σακίδιο μου τζιαι κάθουμε στη στάση του Λεωφορείου να ξυπνίσω λλίο...

Με το πρώτο άνοιγμα των μαθκιών καταλαβαίνω πως έν έσσιει πάρκο απέναντι. Γαμώτο... που εκατέβηκα? Κοιτάζω γυρών μου τζιαι θωρώ το εκκλησάκι στην Αχαρνών στα Κάτω Πατήσια... Η ταπέλλα του δρόμου μου το επιβεβαιώνει... Τέρμα Αχαρνών... Παρπάτα τωρά μαλάκα να μάθεις να ρωτάς τη στάση πριν να κατεβείς...

Ο Παπάζογλου στο i-pod να την θέλει κοντά του το πρωί για να μεν φοάται...

Το Videorama, το κατάστημα με τα κρητικά προϊόντα που φκάλλει έξω πας το πεζοδρόμιο κάσσιες με καραόλους, η εκκλησσιά, το κατάστημα με τα παιχνίθκια... Σε κάποια φάση της ζωής μου εθώρουν τα κάθε μέρα τούτα... Εμίνησκα τζιαμέ κοντά... όταν επερνούσα που δαμέ εβιάζουμουν να πάω έσσω μου, κάποια με επερίμενε, κάποιαν ήθελα να δω... Τωρά εν υπάρχει λόγος... Επροχώρησα με το πάσο μου... Επίαν να με πιαν τα ζουμιά του γαμώτο... Ερουθούνισα τζιαι ετράβησα τζιαι μια βαθκιά αναπνοή τζιαι επίαν κάτω. Έκλαψες αρκετά... κανεί...

Κλώννω μέσα που το δρόμο των αραπάων. Περνώ το γνωστό καντούνι τζιαι αποφεύγω να στρίψω ή να κοιτάξω... Φτάννω στη πλατεία Αμερικής... Μα άδε κύριε μου... εσίραν το σινεμά, τζιαι η Εθνική έγινε Κύπρου... Τα άλλα ούλλα όμως τα ίδια. Νικούν με η περιέργεια τζιαι οι αναμνήσεις... Έπιασα το δρόμο του ξενοδοχείου τζιαι εκατέβηκα προς τα πίσω... Εσάσαν τζιαι εβάψαν τον ΟΤΕ... τζιαι ανάψαν τα φώτα μέσα τζιαι φαίνουνται τα μηχανήματα... Ήντα απλό που ήταν να μετατρέψουν ένα άχαρο ψυχοπλακωτικό κτήριο σε κάτι που σσιέρεσε να το θωρείς... Εν εγίνετουν να εκάμναν τούτη την αλλαγή πριν 3-4 χρόνια? Η Αθήνα συνεχίζει να αλλάσσει, συνεχίζει να ομορφίζει... Μπράβο τους καλάμαρους. Εν γίνεται να παραδειγματιστούμε τζιαι που τούτα που λλόου τους?

Κουμπώ πας τη πόρτα του ΟΤΕ τζιαι θωρώ απέναντι. Σχεδόν εν άλλαξε τίποτε... τα shatter κλειστά τζιαι στο μπαλκόνι σχεδόν όφκερο, όπως το άφηκα με την αναχώρηση που την Αθήνα... Η σκάλα τζιαι ο φλόκκος εν τζιαμέ όμως. Φαντάζουμε την μέσα που τα κλειστά shatter να μαϊρέφκει τζιαι να με περιμένει πότε εν να το αποφασίσω να σηκωστώ που τη σχολή να έρτω σπίτι να φάμε τζιαι να δούμε friends... ή καφέ της Χαράς... ή καμιά κουλτουρέ ή κλασσική ταινία που ανακάλυψα στο videorama... Θκιο τρία δάκρυα εγελάσαν μου... τζιαι μετά ο ποταμός... ήταν να μεν γίνει η αρκή.

Εγύρισα που την άλλη τζιαι επέστρεψα στη πλατεία... Έπιασα το πρώτο λεοφωρείο που επέρασε για να απομακρυνθώ όσο πιο γλίορα γίνεται... Εξαναρουθούνισα τζιαι εσκούπισα τη βούκκα μου... Κανεί κλάμα. Θώρε ομπρός σου... Εφτά η ώρα, ξημερώνει.

Ο Σιδηρόπουλος στο i-pod να σιγοκλαψουρίζει μάγκικα...

Απόψε τόσο μόνος να 'μαι
και συ να λείπεις μακριά
σαν να 'ναι τώρα το θυμάμαι
το τελευταίο όταν μου 'πες έχε γειά

Ητανε τρεις θυμάμαι Απρίλη
κάποια Δευτέρα αλλιώτικη
κι ήτανε κάπου προς το δείλι
όταν δακρύσαμε στο τελευταίο φιλί

Μεγάλωσες μες στα σαλόνια κι έμαθες
στο πάρκο με τα περιστέρια
με τον αλήτη πού 'μπλεξες τι γύρευες
αφρόψαρο στα φουσκονέρια

Κάποτε κύλαγε το αίμα
μέσα στις φλέβες μας καυτό
τώρα συμβόλαιο με το ψέμα
έχουμε κάνει εσύ εκεί κι εγώ εδώ

Μα αυτή τη νύχτα ώρα μία
όπου κι αν είσαι θα αισθανθείς
το κάλεσμά μου σαν μια υποψία
μες στο σκοτάδι στα τυφλά να σε καλεί

Μεγάλωσες μες στα σαλόνια κι έμαθες
στο πάρκο με τα περιστέρια
με τον αλήτη πού 'μπλεξες τι γύρευες
αφρόψαρο στα φουσκονέρια